نان و نمک

به حرمت نان و نمکی که با هم خوردیم
نان را تو ببر
که راهت بلند است و طاقتت کوتاه
نمک را بگذار برای من
می خواهم این زخم همیشه تازه بماند ...

/ 1 نظر / 4 بازدید
انسان

عشق چیزه عجییبی است.میروی می دانی که خواهی سوخت ولی باز هم می روی.بسیار تلخ است و بی اندازه شیرین ... تازگیا به این نتیجه رسیدم که خدا چقدر عاشق بود!!!